Tanıtım ortamı: HB Tech'in Hacettepe Üniversitesi için hazırladığı JournTech demosudur, üniversitenin resmî sitesi değildir. Künyeler herkese açık kaynaklardan örnek olarak alınmıştır; başvuru ve hakem örnekleri kurgusaldır.
EN
Makale

Ortaçağ Bahçeleri: Beden, Uzam ve Locus amoenus’un Cazibesi

Başlık ve özet çeviridir · özgün dili: İngilizce

  1. EGE UNIVERSITY

Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, Cilt 36, Sayı 2 (2018) s. 272–281

AtıfYayına harici sitede erişin

Bu kayıt derginin DergiPark arşivinden aktarılmıştır; özgün sayfası: DergiPark

Özet

Edebi gelenekte, hoş yer anlamına gelen locus amoenus, pastoral, huzurlu ve güvenli bir bahçe olarak konuşlandırılıphayal edilir. Bu mekân genellikle zamanda kısa bir süreliğine donmuş bir uzamı ifade ederek ebedi saadetinyanılsamasını yaratır. Tabiat, halbuki, sinsi ve gizil doğası gereği göründüğü kadar masum olmayabilir. Mesela, herne kadar Aden Bahçesi görünüşte bir arketipsel bahçe olarak hoş bir yeri temsil etse de yüzeyde görünen güvenli vehuzurlu olmanın kisvesi altında cinsiyetleştirilmiş bedenlerin ayartılarak tanrının lütfundan düşmelerine neden olanbir uzamı da temsil eder. Öte yandan, esrarengiz ve sinsi yönlerle aşılanmışsa da bu uzamlar tamamen bir locushorridus’a (korkunç yer) dönüşmez ama işlevleri de basit bir locus amoenus olmaktan öteye geçer. Bu uzamlardabedenlerin konuşlandırılmaları ve/veya yerdeğişimleri incelendiğindeyse bu daha da belirgin bir hal alır. Dante’ninİlahi Komedya’sı, Boccaccio’nun Dekameron’u ve Chaucer’ın Kuşlar Meclisi ile Tüccar’ın Hikayesi gibikanonik ortaçağ metinlerini göz önünde bulundurarak, bu makale locus amoenus’un farklı işlevlerini,özellikle bazı bedenlerin bu uzamlarda nasıl algılandığına bakarak, uzamsal teoriler ışığında irdelemeyiamaçlamaktadır.

Özet (İngilizce)

Medieval Gardens: Body, Space, and the Allure of the Locus amoenus

In the literary tradition, the locus amoenus meaning pleasant place, is generally deployed and envisioned as a gardenthat is idyllic, peaceful, and safe. This place is commonly considered to be a space momentarily frozen in time creatingthe illusion of eternal bliss. The landscape, however, may not be as innocent as it seems as it bears underlying instancesof an insidious nature. Although, for instance, the Garden of Eden is apparently an archetypal garden that is deemedto be pleasant, under the seemingly safe and peaceful surface is also a space wherein gendered bodies are tempted tofall from grace. On the other hand, spaces imbued with mystifyingly sinister aspects do not completely transform intoa locus horridus (“fearful place”) their functions go beyond being a simple locus amoenus. This becomes even moreevident when we reflect on the placement and/or displacement of bodies within these spaces. By exploring the gardensin canonical medieval narratives, such as Dante’s Divine Comedy, Boccaccio’s Decameron, and Chaucer’s Parliamentof Fowls and the Merchant’s Tale, this article analyses the various functions of the locus amoenus with a specific focuson how certain bodies are perceived within these spaces through the lens of spatial theories.

Anahtar sözcükler

Dosyalar

Bu kayıt için yalnız üstveri yayımlanmıştır.

Kaynakça

  1. Boccaccio, G. (1995). The Decameron (G.H. McWilliam, Trans.). London: Penguin Books. (Original completed in 1353).
  2. Chaucer, G. (1988). The Riverside Chaucer (L.D. Benson, Ed.). Oxford: Oxford University Press. (Original completed in 1400).
  3. Dante, A. (1996). The Divine Comedy of Dante Alighieri: Volume 1 Inferno (R.M. Durling, Ed. and Trans.). New York: Oxford University Press. (Original completed in 1320).
  4. de Certeau, M. (1984). The practice of everyday life (S. Rendall, Trans.). Berkley: University of California Press.
  5. de France, M. (2003). The lais of Marie de France (G.S. Burgess and K. Busby, Trans.). London: Penguin Books. (Original c. 1170).
  6. Foucault, M. (1986). Of other spaces (J. Miskowiec, Trans.). Diacritics, 16 (1), 22-27. (Original published in 1984, Lecture given in 1967).
  7. Hansen, E.T. (1992). Chaucer and the Fictions of Gender. California: University of California Press.
  8. Harvey, D. (2006). Spaces of global capitalism: towards a theory of uneven geographical development. London: Verso.
  9. Howes, L.L. (1997). Chaucer’s gardens and the language of convention. Gainesville: University Press of Florida.
  10. McAvoy, L.H. (2014). The medieval hortus conclusus: revisiting the pleasure garden. Medieval feminist forum: journal of the society for medieval feminist scholarship, 50 (1), 5-10.
  11. Rudd, G. (2007). Greenery: ecocritical readings of late medieval English literature. Manchester: Manchester University Press.
  12. Sayers, D.L. (Trans.). (1949). Dante: the Divine Comedy 1: Hell. Baltimore: Penguin Books.
  13. Skinner P. and Tyers T. (Eds.). (2018). The medieval and early modern garden in Britain: enclosure and transformation, c. 1200-1750. New York: Routledge.
  14. Sklute, L.M. (1981). The inconclusive form of the Parliament of Fowls. The Chaucer review, 16 (2), 119-128.
  15. Taylor, K. (2000). Chaucer’s uncommon voice: some contexts for influence. In L.M. Koff and B.D. Schildgen (Eds.), The Decameron and the Canterbury Tales: new essays on an old question (pp. 47-82). London: Associated University Presses.

Bu yayına atıf

APA 7

Çetiner-öktem, Z. (2018). Ortaçağ Bahçeleri: Beden, Uzam ve Locus amoenus’un Cazibesi. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 36(2), 272–281. https://doi.org/10.32600/huefd.467149

BibTeX

@article{cetineroktem2018ortacag,
  author = {{\c{C}}etiner-{\"o}ktem, Z{\"u}leyha},
  title = {{Orta{\c{c}}a{\u{g}} Bah{\c{c}}eleri: Beden, Uzam ve Locus amoenus'un Cazibesi}},
  journal = {Hacettepe {\"U}niversitesi Edebiyat Fak{\"u}ltesi Dergisi},
  volume = {36},
  number = {2},
  pages = {272--281},
  publisher = {Hacettepe {\"U}niversitesi},
  year = {2018},
  month = {10},
  issn = {1301-5737},
  doi = {10.32600/huefd.467149},
  url = {https://hacettepe.hbtech.com.tr/yayin/medieval-gardens-body-space-and-the-allure-of-the-locus-amoenus},
  language = {en},
  keywords = {Sanat ve Edebiyat},
  abstract = {Edebi gelenekte, ho{\c{s}} yer anlam{\i}na gelen locus amoenus, pastoral, huzurlu ve g{\"u}venli bir bah{\c{c}}e olarak konu{\c{s}}land{\i}r{\i}l{\i}phayal edilir. Bu mek{\^a}n genellikle zamanda k{\i}sa bir s{\"u}reli{\u{g}}ine donmu{\c{s}} bir uzam{\i} ifade ederek ebedi saadetinyan{\i}lsamas{\i}n{\i} yarat{\i}r. Tabiat, halbuki, sinsi ve gizil do{\u{g}}as{\i} gere{\u{g}}i g{\"o}r{\"u}nd{\"u}{\u{g}}{\"u} kadar masum olmayabilir. Mesela, herne kadar Aden Bah{\c{c}}esi g{\"o}r{\"u}n{\"u}{\c{s}}te bir arketipsel bah{\c{c}}e olarak ho{\c{s}} bir yeri temsil etse de y{\"u}zeyde g{\"o}r{\"u}nen g{\"u}venli vehuzurlu olman{\i}n kisvesi alt{\i}nda cinsiyetle{\c{s}}tirilmi{\c{s}} bedenlerin ayart{\i}larak tanr{\i}n{\i}n l{\"u}tfundan d{\"u}{\c{s}}melerine neden olanbir uzam{\i} da temsil eder. {\"O}te yandan, esrarengiz ve sinsi y{\"o}nlerle a{\c{s}}{\i}lanm{\i}{\c{s}}sa da bu uzamlar tamamen bir locushorridus'a (korkun{\c{c}} yer) d{\"o}n{\"u}{\c{s}}mez ama i{\c{s}}levleri de basit bir locus amoenus olmaktan {\"o}teye ge{\c{c}}er. Bu uzamlardabedenlerin konu{\c{s}}land{\i}r{\i}lmalar{\i} ve/veya yerde{\u{g}}i{\c{s}}imleri incelendi{\u{g}}indeyse bu daha da belirgin bir hal al{\i}r. Dante'nin{\.I}lahi Komedya's{\i}, Boccaccio'nun Dekameron'u ve Chaucer'{\i}n Ku{\c{s}}lar Meclisi ile T{\"u}ccar'{\i}n Hikayesi gibikanonik orta{\c{c}}a{\u{g}} metinlerini g{\"o}z {\"o}n{\"u}nde bulundurarak, bu makale locus amoenus'un farkl{\i} i{\c{s}}levlerini,{\"o}zellikle baz{\i} bedenlerin bu uzamlarda nas{\i}l alg{\i}land{\i}{\u{g}}{\i}na bakarak, uzamsal teoriler {\i}{\c{s}}{\i}{\u{g}}{\i}nda irdelemeyiama{\c{c}}lamaktad{\i}r.},
  affiliation = {EGE UNIVERSITY}
}
.bib

RIS

TY  - JOUR
AU  - Çetiner-öktem, Züleyha
TI  - Ortaçağ Bahçeleri: Beden, Uzam ve Locus amoenus’un Cazibesi
T2  - Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi
VL  - 36
IS  - 2
PY  - 2018
DA  - 2018/10/04/
SP  - 272
EP  - 281
PB  - Hacettepe Üniversitesi
SN  - 1301-5737
DO  - 10.32600/huefd.467149
UR  - https://hacettepe.hbtech.com.tr/yayin/medieval-gardens-body-space-and-the-allure-of-the-locus-amoenus
AB  - Edebi gelenekte, hoş yer anlamına gelen locus amoenus, pastoral, huzurlu ve güvenli bir bahçe olarak konuşlandırılıphayal edilir. Bu mekân genellikle zamanda kısa bir süreliğine donmuş bir uzamı ifade ederek ebedi saadetinyanılsamasını yaratır. Tabiat, halbuki, sinsi ve gizil doğası gereği göründüğü kadar masum olmayabilir. Mesela, herne kadar Aden Bahçesi görünüşte bir arketipsel bahçe olarak hoş bir yeri temsil etse de yüzeyde görünen güvenli vehuzurlu olmanın kisvesi altında cinsiyetleştirilmiş bedenlerin ayartılarak tanrının lütfundan düşmelerine neden olanbir uzamı da temsil eder. Öte yandan, esrarengiz ve sinsi yönlerle aşılanmışsa da bu uzamlar tamamen bir locushorridus’a (korkunç yer) dönüşmez ama işlevleri de basit bir locus amoenus olmaktan öteye geçer. Bu uzamlardabedenlerin konuşlandırılmaları ve/veya yerdeğişimleri incelendiğindeyse bu daha da belirgin bir hal alır. Dante’ninİlahi Komedya’sı, Boccaccio’nun Dekameron’u ve Chaucer’ın Kuşlar Meclisi ile Tüccar’ın Hikayesi gibikanonik ortaçağ metinlerini göz önünde bulundurarak, bu makale locus amoenus’un farklı işlevlerini,özellikle bazı bedenlerin bu uzamlarda nasıl algılandığına bakarak, uzamsal teoriler ışığında irdelemeyiamaçlamaktadır.
KW  - Sanat ve Edebiyat
LA  - en
AD  - EGE UNIVERSITY
ER  -
.ris