Tanıtım ortamı: HB Tech'in Hacettepe Üniversitesi için hazırladığı JournTech demosudur, üniversitenin resmî sitesi değildir. Künyeler herkese açık kaynaklardan örnek olarak alınmıştır; başvuru ve hakem örnekleri kurgusaldır.
EN
Makale

Caryl Churchill'in “A Number” Oyununda Baba Kimliği ve Çocuk Klonlamanın Posthüman Çerçevede Yeniden Tanımlanması

Başlık ve özet çeviridir · özgün dili: İngilizce

  1. KARABÜK ÜNİVERSİTESİ

Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, Cilt 42, Sayı 2 (2024) s. 425–434

AtıfYayına harici sitede erişin

Bu kayıt derginin DergiPark arşivinden aktarılmıştır; özgün sayfası: DergiPark

Özet

Caryl Churchill’in “A Number” (2002) adlı oyunu, Salter adında bir baba ile onun “orijinal” ve klon oğulları arasındaki ilişkiyi tasvir etmektedir. Alkol bağımlısı olan Salter, eşi öldükten iki yıl sonra “orijinal” çocuğu Bernard’a (oyunda B1 olarak geçer) bakmayı reddeder ve onu bir çocuk bakım merkezine gönderir. Salter’in çocuğunu sosyal bakım merkezine göndermesinin temel nedeni, annenin ölümünden sonra çocuğun istismara ve ihmale uğraması, ayrıca eskiden olduğu kadar zeki ve “hoş” görünmemesidir. Bu nedenle, Bernard’a (B1) bakmak yerine, Salter “orijinal” çocuğunu klonlamaya ve B1’in kopyasına bakmaya karar verir. Ancak, doktorlar yalnızca bir klon değil, B1’in yirmi klonunu yaratır; bu klonlar oyunda B2 ve Michael Black olarak adlandırılır. Bu bağlamda, oyunun olay örgüsü dikkate alınarak, bu makalenin temel amacı, olay örgüsünü posthümanist bir perspektiften incelemek ve bilim ve teknolojinin insanlığı ve insan olmanın gerçek özünü tehdit ederken yakın gelecekte yol açabileceği olası zararları belirlemektir. Bu araştırma, “A Number” adlı eserin insan klonlama ve genetik araştırmaları, posthümanist bir distopyaya geçişin potansiyel tetikleyicileri olarak nasıl ele aldığını incelemektedir. Bu bilimsel ilerlemeler, ilk etapta insanlığın gelişimine fayda sağlayacak gibi görünse de, nihayetinde distopik bir dönüşüme, daha spesifik olarak, posthümanist bir distopyaya, zemin hazırlayabilir.

Özet (İngilizce)

Redefining Fatherhood and Child Cloning in the Posthuman World of Caryl Churchill’s 'A Number'

Carly Churchill’s play A Number (2002) depicts the relationship between a father named Salter and his original and clone sons. Salter, being an alcoholic addict, refuses to look after his “original” child named Bernard (B1 in the play) and sends him to a childcare centre two years after the death of his wife. The main reason that he sends his child to the social care centre is due to the fact that the child becomes abused and neglected, and does not seem to be intelligent and “pleasing” as he used to be once the mother was alive. Thus, instead of taking care of Bernard (B1), the father decides to clone his “original” child and look after the copy of B1. However, the doctors do not make one clone, but twenty clones of B1, who are named B2 and Michael Black in the play. Taking the play’s plot into account, the main purpose of this article is to look at the plot from a posthumanist perspective and determine the possible damages of science and technology in the near future, while threatening humanity and the real essence of being a human. Thus, this research explores how A Number examines human cloning and genetic research as potential catalysts for a shift towards a posthumanist dystopia. While these scientific advancements may initially seem to benefit humanity’s development, they could ultimately pave the way for a dystopian transformation, or, more precisely, a posthumanist dystopia.

Anahtar sözcükler

Dosyalar

Bu kayıt için yalnız üstveri yayımlanmıştır.

Kaynakça

  1. Aghasiyev, K., & Tekin, H. (2025). A futuristic capitalist utopian dystopia in Brenda Cooper’s Solarpunk For the Snake of Power. Alman Dili ve Kültürü Araştırmaları Dergisi, 7(1). https://doi.org/10.55143/alkad.1607509
  2. Anghel, F. (2012). Alienation in Caryl Churchill’s A Number. Romanian Journal of English Studies, 9(1), 154–165.
  3. Arıkan, A. (2019). Posthumanism and literary theory. In M. G. Zorba (Ed.), Proceedings of the 5th International Language, Culture and Literature Symposium. Antalya, Turkey.
  4. Atasoy, I. (2024). Forever young: A multimodal approach to the dystopian portrayal of eternal youth in Paradise. In I. Atasoy & H. Tekin (Eds.), Utopia and dystopia in German literature and film (pp. 273–294). Istanbul University Press. https://doi.org/10.26650/B/AH09SSc16.2024.034.012
  5. Atasoy, I., & Tekin, H. (Eds.). (2024). Utopia and Dystopia in German Literature and Film (Vol. 1). Istanbul, Istanbul University Press. ISBN: 978-605-07-1757-0, E-ISBN: 978-605-07-1756-3, https://doi.org/10.26650/B/AH09SSc16.2024.034
  6. Booker, M. K. (1994). The dystopian impulse in modern literature: Fiction as social criticism. Greenwood Press.
  7. Churchill, C. (2002). A Number. Theatre Communications Group. (Original work published by Nick Hern Books in association with the Royal Court Theatre).
  8. Dirgeyasa, I. W. (2022). Emoji, a breakthrough in contemporary communication: A literature review. Journal of Language, Literature, and Teaching, 4(2), 63–76.
  9. Ferrando, F. (2013). Posthumanism, transhumanism, antihumanism, metahumanism, and new materialisms: Differences and relations. Existenz: An International Journal in Philosophy, Religion, Politics, and the Arts, 8(2), 26-32.
  10. Griffin, G. (2012). More than a number: Reproductive technologies, cloning, and the problematic of fatherhood in Caryl Churchill’s A Number. Atlantis: Journal of the Spanish Association of Anglo-American Studies, 34(2), 11-31.
  11. Hassan, I. (1971). POSTmodernISM. New Literary History, 3(1), 5–30.
  12. Hassan, I. (1977). Prometheus as performer: Toward a posthumanist culture? The Georgia Review, 31(4), 830-850.
  13. Hassan, I. (1977). Prometheus as performer: Toward a postmodern culture? In M. Benamou & C. Caramello (Eds.), Performance in postmodern culture (pp. 201–211). Coda Press.
  14. Herbrechter, S. (2013). Posthumanism: A critical analysis. Bloomsbury Academic.
  15. Herbrechter, S. (2015, June 4-6). Posthumanist literature? [Keynote speech]. Approaching posthumanism and the posthuman conference, Geneva, Switzerland.
  16. Herbrechter, S., & Callus, I. (2008). What is a posthumanist reading? Angelaki: Journal of Theoretical Humanities, 13(1), 95-111. https://doi.org/10.1080/09697250802156091
  17. Hudson, A. D. (2018). Under the grid. In the weight of light: A collection of solar futures. Arizona State University.
  18. Miah, A. (2007). Posthumanism: A critical history. In B. Gordijn & R. Chadwick (Eds.), Medical enhancements & posthumanity (pp. 71-94). Routledge.
  19. Muhi, M. T. (2019). “They’ve damaged your uniqueness”: Technology as a source of dystopia in Caryl Churchill’s A Number. Journal of Education College Wasit University, 1(33), 677-692. https://doi.org/10.31185/eduj.Vol1.Iss33.770
  20. Rae, G. (2014). Anthropocentrism. In Encyclopaedia of Global Bioethics (pp. 1-5). Springer Science + Business Media Dordrecht.
  21. Sexton, C. (May 25, 2023). Lab-grown babies could become a reality within five years. Earth.com. https://www.earth.com/news/lab-grown-babies-revolutionary-science-or-ethical-disaster/
  22. Shilova, Y. (2012). Caryl Churchill’s A Number: Multiple personalities in contemporary tragedy. Ural State Pedagogical University.
  23. Tekin, H. (2024). Esther Bejarano’s vision of unity and peace between Jews and Palestinians. In I. Atasoy & H. Tekin (Eds.), Utopia and dystopia in German literature and film (pp. 79–99). Istanbul University Press. https://doi.org/10.26650/B/AH09SSc16.2024.034.004

Bu yayına atıf

APA 7

Aghasiyev, K. (2024). Caryl Churchill'in “A Number” Oyununda Baba Kimliği ve Çocuk Klonlamanın Posthüman Çerçevede Yeniden Tanımlanması. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 42(2), 425–434. https://doi.org/10.32600/huefd.1601241

BibTeX

@article{aghasiyev2024caryl,
  author = {Aghasiyev, Kanan},
  title = {{Caryl Churchill'in ``A Number'' Oyununda Baba Kimli{\u{g}}i ve {\c{C}}ocuk Klonlaman{\i}n Posth{\"u}man {\c{C}}er{\c{c}}evede Yeniden Tan{\i}mlanmas{\i}}},
  journal = {Hacettepe {\"U}niversitesi Edebiyat Fak{\"u}ltesi Dergisi},
  volume = {42},
  number = {2},
  pages = {425--434},
  publisher = {Hacettepe {\"U}niversitesi},
  year = {2024},
  month = {12},
  issn = {1301-5737},
  doi = {10.32600/huefd.1601241},
  url = {https://hacettepe.hbtech.com.tr/yayin/redefining-fatherhood-and-child-cloning-in-the-posthuman-world-of-caryl-churchills-a-number},
  language = {en},
  keywords = {British and Irish Language, Literature and Culture},
  abstract = {Caryl Churchill'in ``A Number'' (2002) adl{\i} oyunu, Salter ad{\i}nda bir baba ile onun ``orijinal'' ve klon o{\u{g}}ullar{\i} aras{\i}ndaki ili{\c{s}}kiyi tasvir etmektedir. Alkol ba{\u{g}}{\i}ml{\i}s{\i} olan Salter, e{\c{s}}i {\"o}ld{\"u}kten iki y{\i}l sonra ``orijinal'' {\c{c}}ocu{\u{g}}u Bernard'a (oyunda B1 olarak ge{\c{c}}er) bakmay{\i} reddeder ve onu bir {\c{c}}ocuk bak{\i}m merkezine g{\"o}nderir. Salter'in {\c{c}}ocu{\u{g}}unu sosyal bak{\i}m merkezine g{\"o}ndermesinin temel nedeni, annenin {\"o}l{\"u}m{\"u}nden sonra {\c{c}}ocu{\u{g}}un istismara ve ihmale u{\u{g}}ramas{\i}, ayr{\i}ca eskiden oldu{\u{g}}u kadar zeki ve ``ho{\c{s}}'' g{\"o}r{\"u}nmemesidir. Bu nedenle, Bernard'a (B1) bakmak yerine, Salter ``orijinal'' {\c{c}}ocu{\u{g}}unu klonlamaya ve B1'in kopyas{\i}na bakmaya karar verir. Ancak, doktorlar yaln{\i}zca bir klon de{\u{g}}il, B1'in yirmi klonunu yarat{\i}r; bu klonlar oyunda B2 ve Michael Black olarak adland{\i}r{\i}l{\i}r. Bu ba{\u{g}}lamda, oyunun olay {\"o}rg{\"u}s{\"u} dikkate al{\i}narak, bu makalenin temel amac{\i}, olay {\"o}rg{\"u}s{\"u}n{\"u} posth{\"u}manist bir perspektiften incelemek ve bilim ve teknolojinin insanl{\i}{\u{g}}{\i} ve insan olman{\i}n ger{\c{c}}ek {\"o}z{\"u}n{\"u} tehdit ederken yak{\i}n gelecekte yol a{\c{c}}abilece{\u{g}}i olas{\i} zararlar{\i} belirlemektir. Bu ara{\c{s}}t{\i}rma, ``A Number'' adl{\i} eserin insan klonlama ve genetik ara{\c{s}}t{\i}rmalar{\i}, posth{\"u}manist bir distopyaya ge{\c{c}}i{\c{s}}in potansiyel tetikleyicileri olarak nas{\i}l ele ald{\i}{\u{g}}{\i}n{\i} incelemektedir. Bu bilimsel ilerlemeler, ilk etapta insanl{\i}{\u{g}}{\i}n geli{\c{s}}imine fayda sa{\u{g}}layacak gibi g{\"o}r{\"u}nse de, nihayetinde distopik bir d{\"o}n{\"u}{\c{s}}{\"u}me, daha spesifik olarak, posth{\"u}manist bir distopyaya, zemin haz{\i}rlayabilir.},
  affiliation = {KARAB{\"U}K {\"U}N{\.I}VERS{\.I}TES{\.I}}
}
.bib

RIS

TY  - JOUR
AU  - Aghasiyev, Kanan
TI  - Caryl Churchill'in “A Number” Oyununda Baba Kimliği ve Çocuk Klonlamanın Posthüman Çerçevede Yeniden Tanımlanması
T2  - Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi
VL  - 42
IS  - 2
PY  - 2024
DA  - 2024/12/13/
SP  - 425
EP  - 434
PB  - Hacettepe Üniversitesi
SN  - 1301-5737
DO  - 10.32600/huefd.1601241
UR  - https://hacettepe.hbtech.com.tr/yayin/redefining-fatherhood-and-child-cloning-in-the-posthuman-world-of-caryl-churchills-a-number
AB  - Caryl Churchill’in “A Number” (2002) adlı oyunu, Salter adında bir baba ile onun “orijinal” ve klon oğulları arasındaki ilişkiyi tasvir etmektedir. Alkol bağımlısı olan Salter, eşi öldükten iki yıl sonra “orijinal” çocuğu Bernard’a (oyunda B1 olarak geçer) bakmayı reddeder ve onu bir çocuk bakım merkezine gönderir. Salter’in çocuğunu sosyal bakım merkezine göndermesinin temel nedeni, annenin ölümünden sonra çocuğun istismara ve ihmale uğraması, ayrıca eskiden olduğu kadar zeki ve “hoş” görünmemesidir. Bu nedenle, Bernard’a (B1) bakmak yerine, Salter “orijinal” çocuğunu klonlamaya ve B1’in kopyasına bakmaya karar verir. Ancak, doktorlar yalnızca bir klon değil, B1’in yirmi klonunu yaratır; bu klonlar oyunda B2 ve Michael Black olarak adlandırılır. Bu bağlamda, oyunun olay örgüsü dikkate alınarak, bu makalenin temel amacı, olay örgüsünü posthümanist bir perspektiften incelemek ve bilim ve teknolojinin insanlığı ve insan olmanın gerçek özünü tehdit ederken yakın gelecekte yol açabileceği olası zararları belirlemektir. Bu araştırma, “A Number” adlı eserin insan klonlama ve genetik araştırmaları, posthümanist bir distopyaya geçişin potansiyel tetikleyicileri olarak nasıl ele aldığını incelemektedir. Bu bilimsel ilerlemeler, ilk etapta insanlığın gelişimine fayda sağlayacak gibi görünse de, nihayetinde distopik bir dönüşüme, daha spesifik olarak, posthümanist bir distopyaya, zemin hazırlayabilir.
KW  - British and Irish Language
KW  - Literature and Culture
LA  - en
AD  - KARABÜK ÜNİVERSİTESİ
ER  -
.ris