Tanıtım ortamı: HB Tech'in Hacettepe Üniversitesi için hazırladığı JournTech demosudur, üniversitenin resmî sitesi değildir. Künyeler herkese açık kaynaklardan örnek olarak alınmıştır; başvuru ve hakem örnekleri kurgusaldır.
EN
Makale

Engelli Bireylerde Tiyatro Aktivitesinin İletişim ve Etkileşim Becerileri Üzerine Etkilerinin İncelenmesi

Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, Cilt 6, Sayı 1 (2017) s. 61–68

AtıfYayına harici sitede erişin

Bu kayıt derginin DergiPark arşivinden aktarılmıştır; özgün sayfası: DergiPark

Özet

Çalışmamızda, tiyatro aktivitesinin oyuncuları aktiveeden ve kendine güveni artıran yapısı göz önüne alınmıştır ve engelli bireydetiyatro aktivitesinin iletişim ve etkileşim becerileri üzerindeki etkilerininincelenmesi amaçlanmıştır. Gereç veYöntem: Çalışmaya daha önceden tiyatro eğitimi almamış, tiyatro çalışmasıiçin bir sanat atölyesine ilk defa başvurmuş, herhangi bir konuşma problemi veağır mental retardasyonu olmayan 7 kişi alındı. Çalışmada İnsan AktiviteleriModeli kapsamında geliştirilen İletişim ve Etkileşim Becerileri Değerlendirmesikullanıldı. Bu değerlendirmeye göre kişiler 60 dakika gözlemlendi ve gözlemegöre İletişim ve Etkileşim Becerileri Değerlendirmesi alt parametre(fiziksellik, bilgi alışverişi, ilişkiler) puanları verildi. Kişiler ısınmaçalışmaları ve provalardan oluşan 12 seansa katıldı. Tiyatro seanslarınsonunda, iletişim ve etkileşime ait değişimleri saptamak için İletişim veEtkileşim Becerileri Değerlendirmesi tekrar yapıldı. Sonuçlar: Beşi erkek (%71,4), 2’si kadın (%28,6) olan 7 bireyinortalama yaşı 16,85±2,4 yıldır. Bireylerin 3’si özgül öğrenme güçlüğü, 4’ühafif mental retardasayon tanısına sahipti. Katılımcılar, ilk İletişim veEtkileşim Becerileri Değerlendirmesi değerlendirmesinden ortalama 46,42±12,75(ortanca=56) puan, tiyatro aktivitesinin ardından ortalama 64,14±8,35 puanaldı. Katılımcıların iletişim ve etkileşim becerilerindeki fark istatikselolarak anlamlı bulundu (p=0,018).Tartışma:Tiyatronun iletişim etkileşim becerilerinde gelişme sağladığı görülmektedir.Yine de büyük örneklem gruplarıyla yapılacak kontrollü çalışmalargerekmektedir.

Özet (İngilizce, çeviri)

Effects of Theatre Activity on Communication and Interaction Skills of People with Disabilities

Purpose: In this study, the nature of theatre activity which activates the performers and increases self-confidence was considered and it was aimed to investigate the effects of theatre activity on communication and interaction skills of individuals with disability. Material and Methods: Seven disabled people who had applied to join an art atelier and had never taken theater training before and did not have speech problems or severe mental retardation were included in the study. Assessment of Communication and Interaction Skills (ACIS) was used in the study. Individuals were observed for 60 minutes and then ACIS score for each parameter (physicality, information exchange, relations) was scored. The participants attended 12 sessions which consisted of theatre warm-up exercises and rehearsals. After theatre sessions, ACIS was applied again to evaluate changes in communication. Results: Five male (%71.4), 2 female (%28.6) totally 7 individuals had the mean age of 16.85±2.4 years. 3 individuals had learning disability and 4 had mild mental retardation. The participants’ scored an average of 46.42±12.75 (median=56) at the first ACIS assessment, then scored 64.14±8.35 after theatre activity. The improvement in the communication and interaction skills was statistically significant (p=0.018). Conclusion: This study proved that the theatre activity improves communication and interaction skills. Nevertheless, further controlled studies with larger sample groups are needed.

Anahtar sözcükler

Dosyalar

Bu kayıt için yalnız üstveri yayımlanmıştır.

Kaynakça

  1. Barnes, C., Mercer, G., & Shakespeare, T. (1999). Exploring disability: a sociological introduction. Cambridge: Polity Press, 182-210.
  2. Catterall, J., Chapleau, R., & Iwanga, J. (1999). Involvement in the arts and human development: General involvement and intensive involvement in music and theatre arts. In Champions of Change: The impact of the arts on learning. Washington DC: Arts Education Partnership.
  3. Csikszentmihalyi, M. (1990). Flow. The Psychology of Optimal Experience. New York (HarperPerennial).
  4. Çöl, G. (2015). Özel gereksinimi olan çocukların boş zaman aktivitelerine katılımını etkileyen faktörler. Hacettepe Üniversitesi. Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Programı yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara.
  5. Dijkers, M. P., Whiteneck, G., & El-Jaroudi, R. (2000). Measures of social outcomes in disability research. Arch Phys Med Rehabil, 81, 63-80.
  6. Forsyth, K., Kielhofner, G., Forsyth, K., Salamy, M., & Simon, S. (1998). A User's Guide to the Assessment of Communication and Interaction Skills (ACIS). University of Chicago.
  7. Forsyth, K., Lai, J. S., & Kielhofner, G. (1999). The assessment of communication and interaction skills (ACIS): Measurement properties. Br J Occup Ther, 62(2), 69-74.
  8. Hughes, J., & Wilson, K. (2004). Playing a part: the impact of youth theatre on young people's personal and social development. Res Drama Educ, 9(1), 57-72
  9. Johnston, K. (2012). Stage Turns: Canadian Disability Theatre. Montreal: McGill Queens University Press.
  10. King, G., Imms, C., Palisano, R., Majnemer, A., Chiarello, L., Orlin, M., & Avery, L. (2013). Geographical patterns in the recreation and leisure participation of children and youth with cerebral palsy: A CAPE international collaborative network study. Dev Neurorehabil, 16(3), 196-206.
  11. Lexén, A., & Bejerholm, U. (2016). Exploring communication and interaction skills at work among participants in individual placement and support. Scand J Occup Ther, 23(4), 314-319.
  12. Perry, M. M. R. (2003). Relating improvisational music therapy with severely and multiply disabled children to communication development. J Music Ther, 40(3), 227-246.
  13. Preskitt, J. K., Goldfarb, S. S., Mulvihill, B. A., Colburn, S., & Davis, M. M. (2013). Future plans and social/recreational activities of youth with special health care needs: the implications of parental help in completing surveys. Disabil Health J, 6(4), 343-35.
  14. Raab, M., & Dunst, C. J. (2005). Interest-based child participation in everyday learning activities. CASEinPoint, 1(2), 1-5.
  15. Sandahl, C. (2005). From the Streets to the Stage: Disability and the Performing Arts. PMLA, 120(2), 620-624.
  16. Simon, S. (1989). The development of an assessment for communication and interaction skiffs. (Unpublished Master's thesis). Chicago, II: Universityof Illinois at Chicago.

Bu yayına atıf

APA 7

Gün, F., & Akel, B. S. (2017). Engelli Bireylerde Tiyatro Aktivitesinin İletişim ve Etkileşim Becerileri Üzerine Etkilerinin İncelenmesi. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, 6(1), 61–68. https://doi.org/10.30720/ered.417884

BibTeX

@article{gun2017engelli,
  author = {G{\"u}n, Fatma and Akel, Burcu Semin},
  title = {{Engelli Bireylerde Tiyatro Aktivitesinin {\.I}leti{\c{s}}im ve Etkile{\c{s}}im Becerileri {\"U}zerine Etkilerinin {\.I}ncelenmesi}},
  journal = {Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi},
  volume = {6},
  number = {1},
  pages = {61--68},
  publisher = {Hacettepe {\"U}niversitesi},
  year = {2017},
  month = {8},
  issn = {2147-8945},
  doi = {10.30720/ered.417884},
  url = {https://hacettepe.hbtech.com.tr/yayin/engelli-bireylerde-tiyatro-aktivitesinin-iletisim-ve-etkilesim-becerileri-uzerine-etkilerinin-incelenmesi},
  language = {tr},
  keywords = {Health Care Administration},
  abstract = {{\c{C}}al{\i}{\c{s}}mam{\i}zda, tiyatro aktivitesinin oyuncular{\i} aktiveeden ve kendine g{\"u}veni art{\i}ran yap{\i}s{\i} g{\"o}z {\"o}n{\"u}ne al{\i}nm{\i}{\c{s}}t{\i}r ve engelli bireydetiyatro aktivitesinin ileti{\c{s}}im ve etkile{\c{s}}im becerileri {\"u}zerindeki etkilerininincelenmesi ama{\c{c}}lanm{\i}{\c{s}}t{\i}r. Gere{\c{c}} veY{\"o}ntem: {\c{C}}al{\i}{\c{s}}maya daha {\"o}nceden tiyatro e{\u{g}}itimi almam{\i}{\c{s}}, tiyatro {\c{c}}al{\i}{\c{s}}mas{\i}i{\c{c}}in bir sanat at{\"o}lyesine ilk defa ba{\c{s}}vurmu{\c{s}}, herhangi bir konu{\c{s}}ma problemi vea{\u{g}}{\i}r mental retardasyonu olmayan 7 ki{\c{s}}i al{\i}nd{\i}. {\c{C}}al{\i}{\c{s}}mada {\.I}nsan AktiviteleriModeli kapsam{\i}nda geli{\c{s}}tirilen {\.I}leti{\c{s}}im ve Etkile{\c{s}}im Becerileri De{\u{g}}erlendirmesikullan{\i}ld{\i}. Bu de{\u{g}}erlendirmeye g{\"o}re ki{\c{s}}iler 60 dakika g{\"o}zlemlendi ve g{\"o}zlemeg{\"o}re {\.I}leti{\c{s}}im ve Etkile{\c{s}}im Becerileri De{\u{g}}erlendirmesi alt parametre(fiziksellik, bilgi al{\i}{\c{s}}veri{\c{s}}i, ili{\c{s}}kiler) puanlar{\i} verildi. Ki{\c{s}}iler {\i}s{\i}nma{\c{c}}al{\i}{\c{s}}malar{\i} ve provalardan olu{\c{s}}an 12 seansa kat{\i}ld{\i}. Tiyatro seanslar{\i}nsonunda, ileti{\c{s}}im ve etkile{\c{s}}ime ait de{\u{g}}i{\c{s}}imleri saptamak i{\c{c}}in {\.I}leti{\c{s}}im veEtkile{\c{s}}im Becerileri De{\u{g}}erlendirmesi tekrar yap{\i}ld{\i}. Sonu{\c{c}}lar: Be{\c{s}}i erkek (\%71,4), 2'si kad{\i}n (\%28,6) olan 7 bireyinortalama ya{\c{s}}{\i} 16,85±2,4 y{\i}ld{\i}r. Bireylerin 3'si {\"o}zg{\"u}l {\"o}{\u{g}}renme g{\"u}{\c{c}}l{\"u}{\u{g}}{\"u}, 4'{\"u}hafif mental retardasayon tan{\i}s{\i}na sahipti. Kat{\i}l{\i}mc{\i}lar, ilk {\.I}leti{\c{s}}im veEtkile{\c{s}}im Becerileri De{\u{g}}erlendirmesi de{\u{g}}erlendirmesinden ortalama 46,42±12,75(ortanca=56) puan, tiyatro aktivitesinin ard{\i}ndan ortalama 64,14±8,35 puanald{\i}. Kat{\i}l{\i}mc{\i}lar{\i}n ileti{\c{s}}im ve etkile{\c{s}}im becerilerindeki fark istatikselolarak anlaml{\i} bulundu (p=0,018).Tart{\i}{\c{s}}ma:Tiyatronun ileti{\c{s}}im etkile{\c{s}}im becerilerinde geli{\c{s}}me sa{\u{g}}lad{\i}{\u{g}}{\i} g{\"o}r{\"u}lmektedir.Yine de b{\"u}y{\"u}k {\"o}rneklem gruplar{\i}yla yap{\i}lacak kontroll{\"u} {\c{c}}al{\i}{\c{s}}malargerekmektedir.}
}
.bib

RIS

TY  - JOUR
AU  - Gün, Fatma
AU  - Akel, Burcu Semin
TI  - Engelli Bireylerde Tiyatro Aktivitesinin İletişim ve Etkileşim Becerileri Üzerine Etkilerinin İncelenmesi
T2  - Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi
VL  - 6
IS  - 1
PY  - 2017
DA  - 2017/08/01/
SP  - 61
EP  - 68
PB  - Hacettepe Üniversitesi
SN  - 2147-8945
DO  - 10.30720/ered.417884
UR  - https://hacettepe.hbtech.com.tr/yayin/engelli-bireylerde-tiyatro-aktivitesinin-iletisim-ve-etkilesim-becerileri-uzerine-etkilerinin-incelenmesi
AB  - Çalışmamızda, tiyatro aktivitesinin oyuncuları aktiveeden ve kendine güveni artıran yapısı göz önüne alınmıştır ve engelli bireydetiyatro aktivitesinin iletişim ve etkileşim becerileri üzerindeki etkilerininincelenmesi amaçlanmıştır. Gereç veYöntem: Çalışmaya daha önceden tiyatro eğitimi almamış, tiyatro çalışmasıiçin bir sanat atölyesine ilk defa başvurmuş, herhangi bir konuşma problemi veağır mental retardasyonu olmayan 7 kişi alındı. Çalışmada İnsan AktiviteleriModeli kapsamında geliştirilen İletişim ve Etkileşim Becerileri Değerlendirmesikullanıldı. Bu değerlendirmeye göre kişiler 60 dakika gözlemlendi ve gözlemegöre İletişim ve Etkileşim Becerileri Değerlendirmesi alt parametre(fiziksellik, bilgi alışverişi, ilişkiler) puanları verildi. Kişiler ısınmaçalışmaları ve provalardan oluşan 12 seansa katıldı. Tiyatro seanslarınsonunda, iletişim ve etkileşime ait değişimleri saptamak için İletişim veEtkileşim Becerileri Değerlendirmesi tekrar yapıldı. Sonuçlar: Beşi erkek (%71,4), 2’si kadın (%28,6) olan 7 bireyinortalama yaşı 16,85±2,4 yıldır. Bireylerin 3’si özgül öğrenme güçlüğü, 4’ühafif mental retardasayon tanısına sahipti. Katılımcılar, ilk İletişim veEtkileşim Becerileri Değerlendirmesi değerlendirmesinden ortalama 46,42±12,75(ortanca=56) puan, tiyatro aktivitesinin ardından ortalama 64,14±8,35 puanaldı. Katılımcıların iletişim ve etkileşim becerilerindeki fark istatikselolarak anlamlı bulundu (p=0,018).Tartışma:Tiyatronun iletişim etkileşim becerilerinde gelişme sağladığı görülmektedir.Yine de büyük örneklem gruplarıyla yapılacak kontrollü çalışmalargerekmektedir.
KW  - Health Care Administration
LA  - tr
ER  -
.ris