Tanıtım ortamı: HB Tech'in Hacettepe Üniversitesi için hazırladığı JournTech demosudur, üniversitenin resmî sitesi değildir. Künyeler herkese açık kaynaklardan örnek olarak alınmıştır; başvuru ve hakem örnekleri kurgusaldır.

Bu kayıt derginin DergiPark arşivinden aktarılmıştır; özgün sayfası: DergiPark

Özet

Amaç: Bu çalışma, dikkat eksikliği ve hiperaktivitebozukluğu olan çocuklara verilen beden perküsyonu eğitiminin benlik algısıüzerindeki etkilerini incelemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya DEHB tanısı olan, 9-13 yaş aralığında 4birey dahil edildi. Benlik algısı Piers-Harris Çocuklarda Öz-Kavramı Ölçeğideğerlendirildi. Tedavi haftada bir gün; toplam 8 hafta sürdü. Tedavisonrasında Piers-Harris Çocuklarda Öz Kavramı ölçeği tekrar uygulandı. Sonuçlarkarşılaştırılarak müdahalenin etkisi incelendi. Sonuçlar: Çocukların 3’ü erkek (%75), 1’i (%25) kızdı. Çocuklarınbenlik algıları Piers-Harris Öz Kavramı Ölçeği ile yapılan değerlendirmeleregöre benlik algıları ve bu testinin alt testlerinde istatistiksel olarakanlamlı bir farlılık bulunamadı. (p>0,05). Tartışma: Sonuçlara göre bu konuda ileride yapılacak çalışmalardadaha çok seansın yapılması, çalışma sonrasında da uzun dönem takiplerin olması,araştırmanın birden fazla ölçek ile değerlendirilmesi önerilmektedir. DEHB’liçocuklara verilecek olan beden perküsyonu eğitimlerinde grup uyumu ve ritimtutma becerilerine ağırlık verilmesi gerektiğini, ayrıca bu alanda yapılacakergoterapi müdahalelerinin etkisini değerlendirecek değerlendirme ölçekleriningeliştirilmesinin bu alana faydalı olacağını düşünmekteyiz.

Anahtar sözcükler

Dosyalar

Bu kayıt için yalnız üstveri yayımlanmıştır.

Kaynakça

  1. Akan, A. (2001). 7-12 yaş çocuklarında görülen uyum ve davranış bozuklukları ve benlik saygısı ilişkisi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  2. Barber, S., Grubbs, L. & Cottrell, B. (2005). Self-perception in children with Attention Deficit/Hyperactivity Disorder. J Pediatr Nurs, 20(4), 235-45.
  3. Budak, S. (2000). Psikoloji sözlüğü. Bilim ve Sanat Yayınları.
  4. Brodsky, W., & Sulkin, I. (2011). Handclapping songs: a spontaneous platform for child development among 5–10‐year‐old children. Early Child Dev Care, 181(8), 1111-1136.
  5. Bulut, M. Ö. (2011). Kalabalıklar ve beden müziği (Yayınlanmamış Sanatta Yeterlik Tezi). Anadolu Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü, Eskişehir.
  6. Cowden, S. T. (1992). The effects of client-centered group play therapy on self concept. (Unpublished Master Dissertation). The University of West Florida, UMI No:NA.
  7. Altenmüller, E., Wiesendanger, M., & Kesselring, J (Eds.). (2006). Music, motor control and the brain. Oxford, UK: Oxford University Press.
  8. Dumas, D. & Pelletier, L.(1999). A Study of self-perception in hyperactive children. MCN Am J Matern Child Nurs, 24 (1): 12-9.
  9. William, D. B., Gfeller, K. E., & Thaut, M. H. (2008). An introduction to music therapy: Theory and practice. American Music Therapy Association.
  10. Gonzalez, L.O. & Sellers, E.W. (2002). The effects of a stress-management program on self-concept, locus of control, and the acquisition of coping skills in school-age children diagnosed with attention deficit hyperactivity disorder. J Child Adolesc Psychiatr Nurs, 15 (1), 5-15.
  11. Kanay, A. (2006). Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu olan 9-13 yaş grubu ilköğretim öğrencilerinin uyumsal davranışları, benlik kavramı ve akademik başarıları arasındaki ilişkiler (Doktora tezi). DEÜ Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
  12. Romero, F. J. (2013). Science & art of body percussion: a review. J Hum Sport Exerc, 8(2), 442-457.
  13. Romero, F. J., Crespo-Colomino, N., Liendo-Cárdenas, A., Pons-Terrés, J. M., & Carretero-Martínez, A. (2014). Drugs and body percussion: Rehabilitation therapy using the BAPNE method. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 152, 1128-1132.
  14. Sert, A. G. (2003). The effect of an assertiveness training on the assertiveness and self esteem level of 5th grade children (Unpublished Master Dissertation). Middle East Technical University, Ankara.Sheehan, C. P. (1998). Songs in their heads. London: Oxford University Press.
  15. Slomkowski, C., Klein, R.G. & Mannuzza, S. (1995). Is self-esteem an important outcome in hyperactive children? J Abnorm Child Psychol. 23(3):300-15.
  16. Şenol, S., İşeri, E., & Koçkar, A. İ. (2006). Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu. HYB Yayıncılık.
  17. T.C Milli Eğitim Bakanlığı Çocuk Gelişimi ve Eğitimi Bölümü (2017). DEHB ve Eğitim PlanıModülü.http://megep.meb.gov.tr/mte_program_modul/moduller/DEHB%20ve%20E%C4%9Fitim%20Plan%C4%B1.pdf. Erişim tarihi: 10.08.2018
  18. .Theodorakou, K., & Zervas, Y. (2003). The effects of the creative movement teaching method and the traditional teaching method on elementary school children's self-esteem. Sport Educ Soc, 8(1), 91-104.
  19. Uşaklı, H. (2000). Grup rehberliğinin sınav kaygısına etkisi üzerine öğrenci görüşleri. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Afyon Kocatepe Üniversitesi, Afyon.
  20. Uzun, M. (2003). 9-14 yaş grubu çocuklarin benlik kavrami ve saldirganliği pekiştirici faktörlerin belirlenmesi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  21. Wolf, J. (1992). Let’s sing it again: creating music with young children. Young Children, 47(2), 56-6.

Bu yayına atıf

APA 7

Koca, R. B., & Altuntaş, O. (2018). Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu Olan Çocuklarda Beden Perküsyonu Eğitiminin Benlik Algısına Etkisi. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, 8(1), 39–44. https://doi.org/10.30720/ered.525694

BibTeX

@article{koca2018dikkat,
  author = {Koca, Rukiye Beg{\"u}m and Altunta{\c{s}}, Onur},
  title = {{Dikkat Eksikli{\u{g}}i ve Hiperaktivite Bozuklu{\u{g}}u Olan {\c{C}}ocuklarda Beden Perk{\"u}syonu E{\u{g}}itiminin Benlik Alg{\i}s{\i}na Etkisi}},
  journal = {Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi},
  volume = {8},
  number = {1},
  pages = {39--44},
  publisher = {Hacettepe {\"U}niversitesi},
  year = {2018},
  issn = {2147-8945},
  doi = {10.30720/ered.525694},
  url = {https://hacettepe.hbtech.com.tr/yayin/dikkat-eksikligi-ve-hiperaktivite-bozuklugu-olan-cocuklarda-beden-perkusyonu-egitiminin-benlik-algisina-etkisi},
  language = {tr},
  keywords = {Health Care Administration},
  abstract = {Ama{\c{c}}: Bu {\c{c}}al{\i}{\c{s}}ma, dikkat eksikli{\u{g}}i ve hiperaktivitebozuklu{\u{g}}u olan {\c{c}}ocuklara verilen beden perk{\"u}syonu e{\u{g}}itiminin benlik alg{\i}s{\i}{\"u}zerindeki etkilerini incelemek amac{\i}yla yap{\i}lm{\i}{\c{s}}t{\i}r. Gere{\c{c}} ve Y{\"o}ntem: {\c{C}}al{\i}{\c{s}}maya DEHB tan{\i}s{\i} olan, 9-13 ya{\c{s}} aral{\i}{\u{g}}{\i}nda 4birey dahil edildi. Benlik alg{\i}s{\i} Piers-Harris {\c{C}}ocuklarda {\"O}z-Kavram{\i} {\"O}l{\c{c}}e{\u{g}}ide{\u{g}}erlendirildi. Tedavi haftada bir g{\"u}n; toplam 8 hafta s{\"u}rd{\"u}. Tedavisonras{\i}nda Piers-Harris {\c{C}}ocuklarda {\"O}z Kavram{\i} {\"o}l{\c{c}}e{\u{g}}i tekrar uyguland{\i}. Sonu{\c{c}}larkar{\c{s}}{\i}la{\c{s}}t{\i}r{\i}larak m{\"u}dahalenin etkisi incelendi. Sonu{\c{c}}lar: {\c{C}}ocuklar{\i}n 3'{\"u} erkek (\%75), 1'i (\%25) k{\i}zd{\i}. {\c{C}}ocuklar{\i}nbenlik alg{\i}lar{\i} Piers-Harris {\"O}z Kavram{\i} {\"O}l{\c{c}}e{\u{g}}i ile yap{\i}lan de{\u{g}}erlendirmelereg{\"o}re benlik alg{\i}lar{\i} ve bu testinin alt testlerinde istatistiksel olarakanlaml{\i} bir farl{\i}l{\i}k bulunamad{\i}. (p\>0,05). Tart{\i}{\c{s}}ma: Sonu{\c{c}}lara g{\"o}re bu konuda ileride yap{\i}lacak {\c{c}}al{\i}{\c{s}}malardadaha {\c{c}}ok seans{\i}n yap{\i}lmas{\i}, {\c{c}}al{\i}{\c{s}}ma sonras{\i}nda da uzun d{\"o}nem takiplerin olmas{\i},ara{\c{s}}t{\i}rman{\i}n birden fazla {\"o}l{\c{c}}ek ile de{\u{g}}erlendirilmesi {\"o}nerilmektedir. DEHB'li{\c{c}}ocuklara verilecek olan beden perk{\"u}syonu e{\u{g}}itimlerinde grup uyumu ve ritimtutma becerilerine a{\u{g}}{\i}rl{\i}k verilmesi gerekti{\u{g}}ini, ayr{\i}ca bu alanda yap{\i}lacakergoterapi m{\"u}dahalelerinin etkisini de{\u{g}}erlendirecek de{\u{g}}erlendirme {\"o}l{\c{c}}ekleriningeli{\c{s}}tirilmesinin bu alana faydal{\i} olaca{\u{g}}{\i}n{\i} d{\"u}{\c{s}}{\"u}nmekteyiz.},
  affiliation = {HACETTEPE {\"U}N{\.I}VERS{\.I}TES{\.I} and HACETTEPE {\"U}N{\.I}VERS{\.I}TES{\.I}}
}
.bib

RIS

TY  - JOUR
AU  - Koca, Rukiye Begüm
AU  - Altuntaş, Onur
TI  - Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu Olan Çocuklarda Beden Perküsyonu Eğitiminin Benlik Algısına Etkisi
T2  - Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi
VL  - 8
IS  - 1
PY  - 2018
SP  - 39
EP  - 44
PB  - Hacettepe Üniversitesi
SN  - 2147-8945
DO  - 10.30720/ered.525694
UR  - https://hacettepe.hbtech.com.tr/yayin/dikkat-eksikligi-ve-hiperaktivite-bozuklugu-olan-cocuklarda-beden-perkusyonu-egitiminin-benlik-algisina-etkisi
AB  - Amaç: Bu çalışma, dikkat eksikliği ve hiperaktivitebozukluğu olan çocuklara verilen beden perküsyonu eğitiminin benlik algısıüzerindeki etkilerini incelemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya DEHB tanısı olan, 9-13 yaş aralığında 4birey dahil edildi. Benlik algısı Piers-Harris Çocuklarda Öz-Kavramı Ölçeğideğerlendirildi. Tedavi haftada bir gün; toplam 8 hafta sürdü. Tedavisonrasında Piers-Harris Çocuklarda Öz Kavramı ölçeği tekrar uygulandı. Sonuçlarkarşılaştırılarak müdahalenin etkisi incelendi. Sonuçlar: Çocukların 3’ü erkek (%75), 1’i (%25) kızdı. Çocuklarınbenlik algıları Piers-Harris Öz Kavramı Ölçeği ile yapılan değerlendirmeleregöre benlik algıları ve bu testinin alt testlerinde istatistiksel olarakanlamlı bir farlılık bulunamadı. (p>0,05). Tartışma: Sonuçlara göre bu konuda ileride yapılacak çalışmalardadaha çok seansın yapılması, çalışma sonrasında da uzun dönem takiplerin olması,araştırmanın birden fazla ölçek ile değerlendirilmesi önerilmektedir. DEHB’liçocuklara verilecek olan beden perküsyonu eğitimlerinde grup uyumu ve ritimtutma becerilerine ağırlık verilmesi gerektiğini, ayrıca bu alanda yapılacakergoterapi müdahalelerinin etkisini değerlendirecek değerlendirme ölçekleriningeliştirilmesinin bu alana faydalı olacağını düşünmekteyiz.
KW  - Health Care Administration
LA  - tr
AD  - HACETTEPE ÜNİVERSİTESİ
AD  - HACETTEPE ÜNİVERSİTESİ
ER  - 
.ris