Tanıtım ortamı: HB Tech'in Hacettepe Üniversitesi için hazırladığı JournTech demosudur, üniversitenin resmî sitesi değildir. Künyeler herkese açık kaynaklardan örnek olarak alınmıştır; başvuru ve hakem örnekleri kurgusaldır.
EN
Makale

Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu Olan Çocuklarda Grup Aktivitesinin Benlik Algısı Üzerine Etkisi

Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, Cilt 6, Sayı 2 (2017) s. 105–110

AtıfYayına harici sitede erişin

Bu kayıt derginin DergiPark arşivinden aktarılmıştır; özgün sayfası: DergiPark

Özet

Amaç: Dikkat eksikliğive hiperaktivite bozukluğu tanılı çocuklarda grup aktivitesinin benlik algısıüzerine etkisini incelemek idi. Gereç veYöntem: Çalışmamıza ilköğretim 3. ve 4. sınıfta okuyan Dikkat Eksikliği veHİperaktivite Bozukluğu tanısı olan ve ilaç kullanan 6 birey dâhil edildi.Benlik algısı Piers-Harris Öz Kavram Ölçeği ile değerlendirildi. Grupaktivitelerinin çocukların ilgi alanlarına göre oluşturulması için çocuklar veaileleri ile bireysel görüşme yapıldı. 6 hafta boyunca 6 çocuk ile haftada 1saat grup aktivitesi yapıldı. Piers- Harris Öz Kavram Ölçeği müdahalesonrasında tekrar uygulandı. Sonuçlar istatiksel olarak karşılaştırıldı. Sonuçlar: Çalışmamıza katılan 6 birey deerkekti. Yaş ortalamaları 9,33 ± 0,51 idi. İlk ve son değerlendirmelerdePiers-Harris Öz Kavram Ölçeğinin mutluluk, kaygı, popülarite, davranış ve uyma,fiziksel görünüm, zihinsel ve okul durumu alanlarında istatistiksel olarakanlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>0,05). Tartışma: Bu çalışmamızda ilk ve son değerlendirme sonuçlarındabenlik algısında önemli gelişmeler olmasına rağmen bu fark sonuçlarayansımamıştır. Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu olan çocuklarauygulanan grup aktivitelerinin ailelere verilen benlik algısı eğitimleri iledesteklendiği uzun dönem takipler ile incelenen çalışmalara ihtiyaç olduğunudüşünmekteyiz.

Özet (İngilizce, çeviri)

The Effect of Group Activity on Self-Perception in Children with Attention Deficit and Hyperactivity Disorder

Purpose: To investigate the effect of group activities onself-perception of children with Attention Deficit and Hyperactivity Disorder. Material and Methods: Six individual diagnosedwith Attention Deficit and Hyperactivity Disorder, who were studying in 3rd and4th grade, and taking medication, were included. The self-perception wasassessed using the Piers-Harris Self-Concept Scale. Individual interviews wereheld with children to develop group activities according to their interests.Group activity was conducted with 6 children for 6 weeks, 1 hour per week. The Piers-HarrisSelf-Concept Scale was reapplied and the effect of the intervention wasexamined after the intervention. The results were analysed statistically. Results: All children participatedin the study were boys. The average agewas 9,33 ± 0,51. There was no statistically significant difference in the areasof happiness, anxiety, popularity, behavior and conformity, physicalappearance, mental and school status of the Piers-Harris Self-Concept Scalebetween the pre and post assessments (p> 0,05). Conclusion: Although there wereclinical improvements in self-perception, this difference was not reflected onthe results. We think that groupactivities applied to children with Attention Deficit and HyperactivityDisorder need long term follow-up studies supported by family self-awarenesstrainings.

Anahtar sözcükler

Dosyalar

Bu kayıt için yalnız üstveri yayımlanmıştır.

Kaynakça

  1. Adana, F., Arslantaş, H., & Şahbaz, M. (2012). Lise öğrencilerinin benlik kavramlarını algılama biçimleri ve ilişkili faktörler. Psikiyatri Hemşireliği Dergisi, 3(1), 22-29.
  2. Barber, S., Grubbs, L., & Cottrell, B. (2005). Self-perception in children with attention deficit/hyperactivity disorder. J Pediatr Nurs, 20(4), 235-245.
  3. Cohen, N. J., & Thompson, L. (1982). Perceptions and attitudes of hyperactive children and their mothers regarding treatment with methylphenidate. Can J Psychiatry, 27, 40-42.
  4. Benson, J., & Clark, F. (1982). A guide for instrument development and validation. Am J Occup Ther, 36(12), 789-800.
  5. Çataklı, M. (1985). Transliteral equivalence and eeliabilty of the Turkish version of the PiersHarris Children’s Self-Concept Scale (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Boğaziçi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  6. Dumas, D., & Pelletier, L. (1999). A study of self-perception in hyperactive children. MCN Am J Matern Child Nurs, 24(1), 12-19.
  7. Durualp, E., & Aral, N. (2010). Anasınıfına devam eden altı yaş çocuklarının sosyal uyum ve becerilerine oyun temelli sosyal beceri eğitiminin etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (HU Journal of Education), 39, 160-172.
  8. Gentschel, D. A., & McLaughlin, T. F. (2000). Attention deficit hyperactivity disorder as a social disability: Characteristics and suggested methods of treatment. J Dev Phys Disabil, 12(4), 333-347.
  9. Horn, W. F., Wagner, A. E., & Lalongo, N. (1989). Sex differences in school-aged children with pervasive attention deficit hyperactivity disorder. J Abnorm Child Psychol, 17(1), 109-125.
  10. Kanay, A. (2006). Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu olan 9-13 yaş grubu ilköğretim öğrencilerinin uyumsal davranışları, benlik kavramı ve akademik başarıları arasındaki ilişkiler (Yüksek Lisans Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Programı, İzmir.
  11. Mayberry, W. (1990). Self-esteem in children: Considerations for measurement and intervention. Am J Occup Ther, 44(8), 729-734. Mazzone, Postorino, Reale ve ark, (2013). Self-esteem evaluation in children and adolescents suffering from ADHD. Clin Pract Epidemiol Ment Health, 9, 96.
  12. Missiuna, C., & Pollock, N. (2000). Perceived efficacy and goal setting in young children. Can J Occup Ther, 67(3), 101-109.
  13. Öner, N. (1996). Piers- Harris Çocuklarda Öz-Kavramı Ölçeği El Kitabı. Türk Psikologlar Derneği, Ankara.
  14. Sarı, M., & Cenkseven, F. (2008). İlköğretim öğrencilerinde okul yaşam kalitesi ve benlik kavramı. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 5(2), 1-16.
  15. Uluyurt, F. (2012). Bazı değişkenlere göre okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden 5-6 yaş grubu çocuklarının akran ilişkileri (Doktora tezi). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
  16. Yavuzer, H. (2000). Eğitim ve gelişim özellikleriyle okul çağı çocuğu. Remzi Kitabevi (5. Basım). İstanbul.
  17. Willoughby, C., King, G., & Polatajko, H. (1996). A therapist’s guide to children’s self-esteem. Am J Occup Ther, 50(2), 124-132.

Bu yayına atıf

APA 7

Bafralı,, C., & Altuntaş, O. (2017). Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu Olan Çocuklarda Grup Aktivitesinin Benlik Algısı Üzerine Etkisi. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, 6(2), 105–110. https://doi.org/10.30720/ered.463538

BibTeX

@article{bafrali2017dikkat,
  author = {Bafral{\i},, Cemre and Altunta{\c{s}}, Onur},
  title = {{Dikkat Eksikli{\u{g}}i ve Hiperaktivite Bozuklu{\u{g}}u Olan {\c{C}}ocuklarda Grup Aktivitesinin Benlik Alg{\i}s{\i} {\"U}zerine Etkisi}},
  journal = {Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi},
  volume = {6},
  number = {2},
  pages = {105--110},
  publisher = {Hacettepe {\"U}niversitesi},
  year = {2017},
  month = {6},
  issn = {2147-8945},
  doi = {10.30720/ered.463538},
  url = {https://hacettepe.hbtech.com.tr/yayin/dikkat-eksikligi-ve-hiperaktivite-bozuklugu-olan-cocuklarda-grup-aktivitesinin-benlik-algisi-uzerine-etkisi},
  language = {tr},
  keywords = {Health Care Administration},
  abstract = {Ama{\c{c}}: Dikkat eksikli{\u{g}}ive hiperaktivite bozuklu{\u{g}}u tan{\i}l{\i} {\c{c}}ocuklarda grup aktivitesinin benlik alg{\i}s{\i}{\"u}zerine etkisini incelemek idi. Gere{\c{c}} veY{\"o}ntem: {\c{C}}al{\i}{\c{s}}mam{\i}za ilk{\"o}{\u{g}}retim 3. ve 4. s{\i}n{\i}fta okuyan Dikkat Eksikli{\u{g}}i veH{\.I}peraktivite Bozuklu{\u{g}}u tan{\i}s{\i} olan ve ila{\c{c}} kullanan 6 birey d{\^a}hil edildi.Benlik alg{\i}s{\i} Piers-Harris {\"O}z Kavram {\"O}l{\c{c}}e{\u{g}}i ile de{\u{g}}erlendirildi. Grupaktivitelerinin {\c{c}}ocuklar{\i}n ilgi alanlar{\i}na g{\"o}re olu{\c{s}}turulmas{\i} i{\c{c}}in {\c{c}}ocuklar veaileleri ile bireysel g{\"o}r{\"u}{\c{s}}me yap{\i}ld{\i}. 6 hafta boyunca 6 {\c{c}}ocuk ile haftada 1saat grup aktivitesi yap{\i}ld{\i}. Piers- Harris {\"O}z Kavram {\"O}l{\c{c}}e{\u{g}}i m{\"u}dahalesonras{\i}nda tekrar uyguland{\i}. Sonu{\c{c}}lar istatiksel olarak kar{\c{s}}{\i}la{\c{s}}t{\i}r{\i}ld{\i}. Sonu{\c{c}}lar: {\c{C}}al{\i}{\c{s}}mam{\i}za kat{\i}lan 6 birey deerkekti. Ya{\c{s}} ortalamalar{\i} 9,33 ± 0,51 idi. {\.I}lk ve son de{\u{g}}erlendirmelerdePiers-Harris {\"O}z Kavram {\"O}l{\c{c}}e{\u{g}}inin mutluluk, kayg{\i}, pop{\"u}larite, davran{\i}{\c{s}} ve uyma,fiziksel g{\"o}r{\"u}n{\"u}m, zihinsel ve okul durumu alanlar{\i}nda istatistiksel olarakanlaml{\i} bir farkl{\i}l{\i}k bulunmam{\i}{\c{s}}t{\i}r (p\>0,05). Tart{\i}{\c{s}}ma: Bu {\c{c}}al{\i}{\c{s}}mam{\i}zda ilk ve son de{\u{g}}erlendirme sonu{\c{c}}lar{\i}ndabenlik alg{\i}s{\i}nda {\"o}nemli geli{\c{s}}meler olmas{\i}na ra{\u{g}}men bu fark sonu{\c{c}}larayans{\i}mam{\i}{\c{s}}t{\i}r. Dikkat Eksikli{\u{g}}i ve Hiperaktivite Bozuklu{\u{g}}u olan {\c{c}}ocuklarauygulanan grup aktivitelerinin ailelere verilen benlik alg{\i}s{\i} e{\u{g}}itimleri iledesteklendi{\u{g}}i uzun d{\"o}nem takipler ile incelenen {\c{c}}al{\i}{\c{s}}malara ihtiya{\c{c}} oldu{\u{g}}unud{\"u}{\c{s}}{\"u}nmekteyiz.}
}
.bib

RIS

TY  - JOUR
AU  - Bafralı,, Cemre
AU  - Altuntaş, Onur
TI  - Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu Olan Çocuklarda Grup Aktivitesinin Benlik Algısı Üzerine Etkisi
T2  - Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi
VL  - 6
IS  - 2
PY  - 2017
DA  - 2017/06/21/
SP  - 105
EP  - 110
PB  - Hacettepe Üniversitesi
SN  - 2147-8945
DO  - 10.30720/ered.463538
UR  - https://hacettepe.hbtech.com.tr/yayin/dikkat-eksikligi-ve-hiperaktivite-bozuklugu-olan-cocuklarda-grup-aktivitesinin-benlik-algisi-uzerine-etkisi
AB  - Amaç: Dikkat eksikliğive hiperaktivite bozukluğu tanılı çocuklarda grup aktivitesinin benlik algısıüzerine etkisini incelemek idi. Gereç veYöntem: Çalışmamıza ilköğretim 3. ve 4. sınıfta okuyan Dikkat Eksikliği veHİperaktivite Bozukluğu tanısı olan ve ilaç kullanan 6 birey dâhil edildi.Benlik algısı Piers-Harris Öz Kavram Ölçeği ile değerlendirildi. Grupaktivitelerinin çocukların ilgi alanlarına göre oluşturulması için çocuklar veaileleri ile bireysel görüşme yapıldı. 6 hafta boyunca 6 çocuk ile haftada 1saat grup aktivitesi yapıldı. Piers- Harris Öz Kavram Ölçeği müdahalesonrasında tekrar uygulandı. Sonuçlar istatiksel olarak karşılaştırıldı. Sonuçlar: Çalışmamıza katılan 6 birey deerkekti. Yaş ortalamaları 9,33 ± 0,51 idi. İlk ve son değerlendirmelerdePiers-Harris Öz Kavram Ölçeğinin mutluluk, kaygı, popülarite, davranış ve uyma,fiziksel görünüm, zihinsel ve okul durumu alanlarında istatistiksel olarakanlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>0,05). Tartışma: Bu çalışmamızda ilk ve son değerlendirme sonuçlarındabenlik algısında önemli gelişmeler olmasına rağmen bu fark sonuçlarayansımamıştır. Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu olan çocuklarauygulanan grup aktivitelerinin ailelere verilen benlik algısı eğitimleri iledesteklendiği uzun dönem takipler ile incelenen çalışmalara ihtiyaç olduğunudüşünmekteyiz.
KW  - Health Care Administration
LA  - tr
ER  -
.ris