Tanıtım ortamı: HB Tech'in Hacettepe Üniversitesi için hazırladığı JournTech demosudur, üniversitenin resmî sitesi değildir. Künyeler herkese açık kaynaklardan örnek olarak alınmıştır; başvuru ve hakem örnekleri kurgusaldır.
Makale

Bakım Veren Bireylere Yönelik Geliştirilen Bireysel Ergoterapi Eğitim Programının Yaşam Kalitesine ve Bakım Veren Yüküne Yönelik Etkinliğinin İncelenmesi

  1. HACETTEPE ÜNİVERSİTESİ

Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, Cilt 7, Sayı 2 (2018) s. 71–78

Bu kayıt derginin DergiPark arşivinden aktarılmıştır; özgün sayfası: DergiPark

Özet

Amaç:Çalışmanın amacı bakım veren bireylerin bakım verme işinden kaynaklanansorunlarını tespit etmek ve bu sorunların giderilmesini sağlamak için eğitimmodeli oluşturmaktır. Gereçve Yöntem: Bakım veren bireylerin bakım verme işinebaşladıktan sonra çeşitli alanlar da (fiziksel, psikolojik) problemleryaşadıkları bakım veren bireyler tarafından ifade edilmiştir. Bu problemlerintespiti için yüz yüze görüşme yöntemi uygulanmıştır. Bu görüşmede bakım verenbireylere yaşam kalitelerini belirlemek için Notthingam Sağlık Profili,depresyon ve kaygı düzeylerinin tespiti için Beck Depresyon ve AnksiyeteEnvanterleri, bakım veren yükünün tespiti içinde Zarit Yük İndeksi uygulandı.Bu değerlendirme testleri analiz edilerek bireysel eğitim programlarıhazırlandı ve bakım veren bireylere uygulandı. Eğitim programı sonundadeğerlendirme testleri ikinci kez uygulandı. Elde edilen veriler SPSS 22.0 verianaliz programı kullanılarak yorumlanmıştır. Sonuçlar:Veri analizi sonucunda bakım veren bireylerin eğitim programı öncesi-sonrasıyaşam kalitelerinde(p < 0,043), depresyon düzeylerinde(p < 0,043) vebakım verme işinde kaynaklı yüklenme düzeyleri(p < 0,042) arasındaistatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Tartışma:Bakım veren bireylerin bakım verme işine başladıktan sonra hayatları hızlı birşekilde değişmektedir. Bu değişim bakım veren bireyleri olumsuz etkilemektedir.Bakım veren bireylerin yaşadıkları olumsuz koşuların üstesinden gelebilmesiiçin yeterliliklerini artırmaları gerekmektedir. Bu noktada da bakım verenlereyönelik uygulanan bireysel ergoterapi eğitim programlarının etkin olduğugözlenmiştir. Bu çalışmaların yaygınlaştırılması bakım veren bireylerinyaşadığı sorunların çözümü noktasında önemli olduğu düşünülmektedir.

Anahtar sözcükler

Dosyalar

Bu kayıt için yalnız üstveri yayımlanmıştır.

Kaynakça

  1. Alnazly, E. (2016). Coping strategies and socio-demographic characteristics among Jordanian caregivers of patients receiving hemodialysis. Saudi Journal of Kidney Diseases and Transplantation, 27(1), 101.
  2. Bergström, A. L., Eriksson, G., von Koch, L., & Tham, K. (2011). Combined life satisfaction of persons with stroke and their caregivers: associations with caregiver burden and the impact of stroke. Health and quality of life outcomes, 9(1), 1.
  3. Bevans, M., & Sternberg, E. M. (2012). Caregiving burden, stress, and health effects among family caregivers of adult cancer patients. Jama, 307(4), 398-403.
  4. Blendon, R. J., Kim, M., & Benson, J. M. (2001). The public versus the World Health Organization on health system performance. Health affairs, 20(3), 10-20.
  5. Broughton, M., Smith, E. R., Baker, R., Angwin, A. J., Pachana, N. A., Copland, D. A., et al. (2011). Evaluation of a caregiver education program to support memory and communication in dementia: A controlled pretest–posttest study with nursing home staff. International Journal of Nursing Studies, 48(11), 1436-1444.
  6. Cameron, J. I., Naglie, G., Green, T. L., Gignac, M. A., Bayley, M., Huijbregts, M., et al. (2014). A feasibility and pilot randomized controlled trial of the “Timing it Right Stroke Family Support Program”. Clinical rehabilitation, 0269215514564897.
  7. Chang, H.-Y., Chiou, C.-J., & Chen, N.-S. (2010). Impact of mental health and caregiver burden on family caregivers’ physical health. Archives of gerontology and geriatrics, 50(3), 267-271.
  8. Collins, L. G., & Swartz, K. (2011). Caregiver care. American family physician, 83(11), 1309.
  9. Davis, E., Shelly, A., Waters, E., Boyd, R., Cook, K., & Davern, M. (2010). The impact of caring for a child with cerebral palsy: quality of life for mothers and fathers. Child: care, health and development, 36(1), 63-73.
  10. Dooley, N. R., & Hinojosa, J. (2004). Improving quality of life for persons with Alzheimer’s disease and their family caregivers: Brief occupational therapy intervention. American Journal of Occupational Therapy, 58(5), 561-569.
  11. Dul, J., Bruder, R., Buckle, P., Carayon, P., Falzon, P., Marras, W. S., et al. (2012). A strategy for human factors/ergonomics: developing the discipline and profession. Ergonomics, 55(4), 377-395.
  12. Evans, R. L., Matlock, A.-L., Bishop, D. S., Stranahan, S., & Pederson, C. (1988). Family intervention after stroke: does counseling or education help? Stroke, 19(10), 1243-1249.
  13. Faria, S. H. (1998). Through the eyes of a family caregiver. Part 2: Strategies to manage caregiver problems. Home care provider, 3(5), 271-275.
  14. George, L. K., & Gwyther, L. P. (1986). Caregiver weil-being: A multidimensional examination of family caregivers of demented adults. The Gerontologist, 26(3), 253-259.
  15. Given, C. W., Given, B., Stommel, M., Collins, C., King, S., & Franklin, S. (1992). The caregiver reaction assessment (CRA) for caregivers to persons with chronic physical and mental impairments. Research in nursing & health, 15(4), 271-283.
  16. Graff, M. J., Vernooij-Dassen, M. J., Thijssen, M., Dekker, J., Hoefnagels, W. H., & OldeRikkert, M. G. (2007). Effects of community occupational therapy on quality of life, mood, and health status in dementia patients and their caregivers: a randomized controlled trial. The Journals of Gerontology Series A: Biological Sciences and Medical Sciences, 62(9), 1002-1009.
  17. Hisli, N. (1988). Beck Depresyon Ölçeği’nin bir Türk örnekleminde geçerlilik ve güvenilirliği. Psikoloji Dergisi, 6, 118-122.
  18. Hochberg, M. C., Altman, R. D., Brandt, K. D., Clark, B. M., Dieppe, P. A., Griffin, M. R., et al. (1995). Guidelines for the medical management of osteoarthritis. Arthritis & Rheumatology, 38(11), 1535-1540.
  19. Houts, P. S., Nezu, A. M., Nezu, C. M., & Bucher, J. A. (1996). The prepared family caregiver: a problem-solving approach to family caregiver education. Patient Education and Counseling, 27(1), 63-73.
  20. Hunt, S., Alonso, J., Bucquet, D., Niero, M., Wiklund, I., & McKenna, S. (1993). European Group for Quality of life, assessment and health measurement. European Guide to the Nottingham Health Profile. Brookwood Medical publication: Surrey.
  21. King, R. B., Hartke, R. J., Houle, T., Lee, J., Herring, G., Alexander‐Peterson, B. S., et al. (2012). A Problem‐Solving Early Intervention for Stroke Caregivers: One Year Follow‐Up. Rehabilitation Nursing, 37(5), 231-243.
  22. Kücükdeveci, A., McKenna, S., Kutlay, S., Gürsel, Y., Whalley, D., & Arasil, T. (2000). The development and psychometric assessment of the Turkish version of the Nottingham Health Profile. International journal of rehabilitation research. Internationale Zeitschrift fur Rehabilitationsforschung. Revue internationale de recherches de readaptation, 23(1), 31-38.
  23. Lui, M. H. L., Lee, D. T., Greenwood, N., & Ross, F. M. (2012). Informal stroke caregivers’ self‐appraised problem‐solving abilities as a predictor of well‐being and perceived social support. Journal of clinical nursing, 21(1‐2), 232-242.
  24. Mollaoğlu, M., Tuncay, F. Ö., & Fertelli, T. K. (2011). İnmeli hasta bakım vericilerinde bakım yükü ve etkileyen faktörler. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Yüksek Okulu E-Dergi, 4(3), 125-130.
  25. Morimoto, T., Schreiner, A. S., & Asano, H. (2003). Caregiver burden and health‐related quality of life among Japanese stroke caregivers. Age and Ageing, 32(2), 218-223.
  26. Ozer, N., Yurttaş, A., & Akyil, R. Ç. (2012). Psychometric evaluation of the Turkish version of the Zarit Burden Interview in family caregivers of inpatients in medical and surgical clinics. Journal of transcultural nursing: official journal of the Transcultural Nursing Society, 23(1), 65-71.
  27. Park, C. H., Shin, D. W., Choi, J. Y., Kang, J., Baek, Y. J., Mo, H. N., et al. (2012). Determinants of the burden and positivity of family caregivers of terminally ill cancer patients in Korea. Psycho‐Oncology, 21(3), 282-290.
  28. Revenson, T. A., Griva, K., Luszczynska, A., Morrison, V., Panagopoulou, E., Vilchinsky, N., et al. (2016). Interventions to support caregivers Caregiving in the illness context (pp. 90-104): Springer.
  29. Rodgers, H., Atkinson, C., Bond, S., Suddes, M., Dobson, R., & Curless, R. (1999). Randomized controlled trial of a comprehensive stroke education program for patients and caregivers. Stroke, 30(12), 2585-2591.
  30. Salvendy, G. (2012). Handbook of human factors and ergonomics: John Wiley & Sons.
  31. Seber, G., Dilbaz, N., Kaptanoğlu, C., & Tekin, D. (1993). Umutsuzluk ölçeği: Geçerlilik ve güvenirliği. Kriz Dergisi, 1(3), 139-142.
  32. Shapiro, S. L., Brown, K. W., & Biegel, G. M. (2007). Teaching self-care to caregivers: Effects of mindfulness-based stress reduction on the mental health of therapists in training. Training and education in professional psychology, 1(2), 105.
  33. Stephens, M. A. P., Townsend, A. L., Martire, L. M., & Druley, J. A. (2001). Balancing parent care with other roles: Interrole conflict of adult daughter caregivers. The Journals of Gerontology Series B: Psychological Sciences and Social Sciences, 56(1), P24-P34.
  34. Thompson Jr, E. H., Futterman, A. M., Gallagher-Thompson, D., Rose, J. M., & Lovett, S. B. (1993). Social support and caregiving burden in family caregivers of frail elders. Journal of Gerontology, 48(5), S245-S254.
  35. Toseland, R. W., Rossiter, C. M., Peak, T., & Smith, G. C. (1990). Comparative effectiveness of individual and group interventions to support family caregivers. Social Work, 35(3), 209-217.
  36. Velloso, M., & Jardim, J. R. (2006). Study of energy expenditure during activities of daily living using and not using body position recommended by energy conservation techniques in patients with COPD. Chest, 130(1), 126-132.
  37. Yu, Y., Hu, J., Efird, J. T., & McCoy, T. P. (2013). Social support, coping strategies and health‐related quality of life among primary caregivers of stroke survivors in China. Journal of clinical nursing, 22(15-16), 2160-2171.
  38. Zarit, S. H., Todd, P. A., & Zarit, J. M. (1986). Subjective burden of husbands and wives as caregivers: A longitudinal study. The Gerontologist, 26(3), 260-266.

Bu yayına atıf

APA 7

Köse, B., & Akı, E. (2018). Bakım Veren Bireylere Yönelik Geliştirilen Bireysel Ergoterapi Eğitim Programının Yaşam Kalitesine ve Bakım Veren Yüküne Yönelik Etkinliğinin İncelenmesi. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, 7(2), 71–78. https://doi.org/10.30720/ered.425970

BibTeX

@article{kose2018bakim,
  author = {K{\"o}se, Bark{\i}n and Ak{\i}, Esra},
  title = {{Bak{\i}m Veren Bireylere Y{\"o}nelik Geli{\c{s}}tirilen Bireysel Ergoterapi E{\u{g}}itim Program{\i}n{\i}n Ya{\c{s}}am Kalitesine ve Bak{\i}m Veren Y{\"u}k{\"u}ne Y{\"o}nelik Etkinli{\u{g}}inin {\.I}ncelenmesi}},
  journal = {Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi},
  volume = {7},
  number = {2},
  pages = {71--78},
  publisher = {Hacettepe {\"U}niversitesi},
  year = {2018},
  month = {5},
  issn = {2147-8945},
  doi = {10.30720/ered.425970},
  url = {https://hacettepe.hbtech.com.tr/yayin/bakim-veren-bireylere-yonelik-gelistirilen-bireysel-ergoterapi-egitim-programinin-yasam-kalitesine-ve-bakim-veren},
  language = {tr},
  keywords = {Health Care Administration},
  abstract = {Ama{\c{c}}:{\c{C}}al{\i}{\c{s}}man{\i}n amac{\i} bak{\i}m veren bireylerin bak{\i}m verme i{\c{s}}inden kaynaklanansorunlar{\i}n{\i} tespit etmek ve bu sorunlar{\i}n giderilmesini sa{\u{g}}lamak i{\c{c}}in e{\u{g}}itimmodeli olu{\c{s}}turmakt{\i}r. Gere{\c{c}}ve Y{\"o}ntem: Bak{\i}m veren bireylerin bak{\i}m verme i{\c{s}}ineba{\c{s}}lad{\i}ktan sonra {\c{c}}e{\c{s}}itli alanlar da (fiziksel, psikolojik) problemlerya{\c{s}}ad{\i}klar{\i} bak{\i}m veren bireyler taraf{\i}ndan ifade edilmi{\c{s}}tir. Bu problemlerintespiti i{\c{c}}in y{\"u}z y{\"u}ze g{\"o}r{\"u}{\c{s}}me y{\"o}ntemi uygulanm{\i}{\c{s}}t{\i}r. Bu g{\"o}r{\"u}{\c{s}}mede bak{\i}m verenbireylere ya{\c{s}}am kalitelerini belirlemek i{\c{c}}in Notthingam Sa{\u{g}}l{\i}k Profili,depresyon ve kayg{\i} d{\"u}zeylerinin tespiti i{\c{c}}in Beck Depresyon ve AnksiyeteEnvanterleri, bak{\i}m veren y{\"u}k{\"u}n{\"u}n tespiti i{\c{c}}inde Zarit Y{\"u}k {\.I}ndeksi uyguland{\i}.Bu de{\u{g}}erlendirme testleri analiz edilerek bireysel e{\u{g}}itim programlar{\i}haz{\i}rland{\i} ve bak{\i}m veren bireylere uyguland{\i}. E{\u{g}}itim program{\i} sonundade{\u{g}}erlendirme testleri ikinci kez uyguland{\i}. Elde edilen veriler SPSS 22.0 verianaliz program{\i} kullan{\i}larak yorumlanm{\i}{\c{s}}t{\i}r. Sonu{\c{c}}lar:Veri analizi sonucunda bak{\i}m veren bireylerin e{\u{g}}itim program{\i} {\"o}ncesi-sonras{\i}ya{\c{s}}am kalitelerinde(p \< 0,043), depresyon d{\"u}zeylerinde(p \< 0,043) vebak{\i}m verme i{\c{s}}inde kaynakl{\i} y{\"u}klenme d{\"u}zeyleri(p \< 0,042) aras{\i}ndaistatistiksel olarak anlaml{\i} bir ili{\c{s}}ki bulunmu{\c{s}}tur. Tart{\i}{\c{s}}ma:Bak{\i}m veren bireylerin bak{\i}m verme i{\c{s}}ine ba{\c{s}}lad{\i}ktan sonra hayatlar{\i} h{\i}zl{\i} bir{\c{s}}ekilde de{\u{g}}i{\c{s}}mektedir. Bu de{\u{g}}i{\c{s}}im bak{\i}m veren bireyleri olumsuz etkilemektedir.Bak{\i}m veren bireylerin ya{\c{s}}ad{\i}klar{\i} olumsuz ko{\c{s}}ular{\i}n {\"u}stesinden gelebilmesii{\c{c}}in yeterliliklerini art{\i}rmalar{\i} gerekmektedir. Bu noktada da bak{\i}m verenlerey{\"o}nelik uygulanan bireysel ergoterapi e{\u{g}}itim programlar{\i}n{\i}n etkin oldu{\u{g}}ug{\"o}zlenmi{\c{s}}tir. Bu {\c{c}}al{\i}{\c{s}}malar{\i}n yayg{\i}nla{\c{s}}t{\i}r{\i}lmas{\i} bak{\i}m veren bireylerinya{\c{s}}ad{\i}{\u{g}}{\i} sorunlar{\i}n {\c{c}}{\"o}z{\"u}m{\"u} noktas{\i}nda {\"o}nemli oldu{\u{g}}u d{\"u}{\c{s}}{\"u}n{\"u}lmektedir.},
  affiliation = {- and HACETTEPE {\"U}N{\.I}VERS{\.I}TES{\.I}}
}
.bib

RIS

TY  - JOUR
AU  - Köse, Barkın
AU  - Akı, Esra
TI  - Bakım Veren Bireylere Yönelik Geliştirilen Bireysel Ergoterapi Eğitim Programının Yaşam Kalitesine ve Bakım Veren Yüküne Yönelik Etkinliğinin İncelenmesi
T2  - Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi
VL  - 7
IS  - 2
PY  - 2018
DA  - 2018/05/22/
SP  - 71
EP  - 78
PB  - Hacettepe Üniversitesi
SN  - 2147-8945
DO  - 10.30720/ered.425970
UR  - https://hacettepe.hbtech.com.tr/yayin/bakim-veren-bireylere-yonelik-gelistirilen-bireysel-ergoterapi-egitim-programinin-yasam-kalitesine-ve-bakim-veren
AB  - Amaç:Çalışmanın amacı bakım veren bireylerin bakım verme işinden kaynaklanansorunlarını tespit etmek ve bu sorunların giderilmesini sağlamak için eğitimmodeli oluşturmaktır. Gereçve Yöntem: Bakım veren bireylerin bakım verme işinebaşladıktan sonra çeşitli alanlar da (fiziksel, psikolojik) problemleryaşadıkları bakım veren bireyler tarafından ifade edilmiştir. Bu problemlerintespiti için yüz yüze görüşme yöntemi uygulanmıştır. Bu görüşmede bakım verenbireylere yaşam kalitelerini belirlemek için Notthingam Sağlık Profili,depresyon ve kaygı düzeylerinin tespiti için Beck Depresyon ve AnksiyeteEnvanterleri, bakım veren yükünün tespiti içinde Zarit Yük İndeksi uygulandı.Bu değerlendirme testleri analiz edilerek bireysel eğitim programlarıhazırlandı ve bakım veren bireylere uygulandı. Eğitim programı sonundadeğerlendirme testleri ikinci kez uygulandı. Elde edilen veriler SPSS 22.0 verianaliz programı kullanılarak yorumlanmıştır. Sonuçlar:Veri analizi sonucunda bakım veren bireylerin eğitim programı öncesi-sonrasıyaşam kalitelerinde(p < 0,043), depresyon düzeylerinde(p < 0,043) vebakım verme işinde kaynaklı yüklenme düzeyleri(p < 0,042) arasındaistatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Tartışma:Bakım veren bireylerin bakım verme işine başladıktan sonra hayatları hızlı birşekilde değişmektedir. Bu değişim bakım veren bireyleri olumsuz etkilemektedir.Bakım veren bireylerin yaşadıkları olumsuz koşuların üstesinden gelebilmesiiçin yeterliliklerini artırmaları gerekmektedir. Bu noktada da bakım verenlereyönelik uygulanan bireysel ergoterapi eğitim programlarının etkin olduğugözlenmiştir. Bu çalışmaların yaygınlaştırılması bakım veren bireylerinyaşadığı sorunların çözümü noktasında önemli olduğu düşünülmektedir.
KW  - Health Care Administration
LA  - tr
AD  - HACETTEPE ÜNİVERSİTESİ
ER  - 
.ris